Pazar

kimden: ebru göktürk akar
başlık: hakan
biçim: elektronik metin dosyası

Aynalı Hakan...

Aynaları kendimize tutmaktan sıkıldık ama bir başkasına ayna tutmak da ne kadar zor...

Ben an’ı getirenleri severim. Kızlarla toplandığımızda benim çoktan unuttuğum okul anılarını anlatmalarına bayılırım. Kötü hafızamdan utanır, aynı zamanı paylaştığım arkadaşıma minnet duyarım. Bir daha da unutmam hatırlatılalanları. An’ı paylaşmak kadar onu geri getirmek önemlidir hayatımda.

Sana paylaştığımız bir an’ı, anı olmamış an’ı yazabilmeyi isterdim. Seçemedim. Ama aynı kentin içinde aynı anlarda aynı an’ı paylaştık yüzlerce kez. Hiç sinemaya gitmedik birlikte mesela ama birçok filmi aynı salonda seyrettik sinema günlerinde bir kaç koltuk arayla.

Bir yerde buluşup içmedik ama aynı mekanda birçok kez biraraya geldik. Çok teğet geçtik, çok karşılaştık.

Aynı gazeteyi okuduk, aynı yolda yürüdük, aynı şeylere baktık, dansettik, dinledik ve izledik.

ICQ’ da konuştuğumuz anları, karşılaştığımız anları seviyorum. Kocaman gülmeni seviyorum. Projelerini seviyorum, yaptığın işlerin içimde yarattığı kıpırtıyı seviyorum.

Bu zamanı paylaştık, bu kenti de. Bu beni mutlu ediyor. Sana ayna tutamam ama aynadan yansıyan duruşunu sevdiğimi söyleyebilirim.

Hiç yorum yok: